صواب و خطا در تصحیح «محافل المؤمنین»
22 بازدید
محل نشر: آینه پژوهش » مرداد و شهریور 1383 - شماره 87 » (19 صفحه - از 37 تا 55)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
مقدمه مؤلف کتاب ارجمند محافل المؤمنین, میرزا محمد شفیع (بن میرزا بهاءالدین محمد بن میرزا محمد شفیع بن میرزا بهاءالدین محمد بن میرزا کمال الدین حسین بن میر سید علی بن میرحسین مجتهد کرکی) است که مانند پدرانش شیخ الاسلام قزوین بوده و جدش میر سید حسین کرکی (م 1001) (فرزند سید حسن بن سید جعفر), نواده دختری محقق کرکی (م 940) بوده است. 1 در باره خاندان وی توضیحاتی از زبان خود وی خواهد آمد. مؤلف چندین اثر تاریخی و ادبی دارد که مصححان کتاب محافل در مقدمه از آنها و نسخ شان یادآور شده اند (مقدمه 22 ـ 25). اما کتاب محافل که تنها نسخه آن در کتابخانه آستان قدس رضوی ـ علیه آلاف التحیة و الثناء ـ بوده و اکنون به زیور طبع آراسته شده, اثری است در تاریخ و تراجم که در یکی دو دهه پایانی قرن دوازدهم تألیف شده است. شیفتگی مؤلف نسبت به کتاب مجالس المؤمنین قاضی نورالله از مقدمه محافل آشکار است: (مخفی نماناد که… کتاب فیض آیین مجالس المؤمنین نسخه شریفه ای است که مبتدی و منتهی را به کار می آید و اساس دین و بنیان منهج اهل یقین را محکم می نماید, دیده بصیرت به احوال مؤمنین می گشاید… ) (ص 7) این شیفتگی سبب شده است تا میرزا محمد شفیع, اثر خود را به عنوان مجلد دوم آن کتاب یاد کند و سبک و سیاق نوشته خود را بمانند آن ترتیب دهد; گرچه باید گفت, تفاوت میان آن دو, تفاوت میان (ماه من) تا (ماه گردون) است. آخرین تاریخی که در این کتاب آمده رویدادی است از سال 1190 هجری. _____________________________ 1. اما فرزند محمد شفیع, میرزا فضل الله حسینی است که کتاب محافل به یمن تلاش او در یک نسخه برجای مانده است. میرمحمد حسین فرزند این فضل الله و مشهور به عضدالملک است که سالها تولیت آستان قدس رضوی را داشته است. میرزا محمد علی صدرالممالک مشهور به صدر قزوینی هم باز چند سال تولیت آستان قدس رضوی را داشته است. بعد از آن میرزا شفیع باز از سال 1324 ق تا سال 1329 تولیت آستان قدس را داشته است. اینها مطالبی است که محمد تقی شهابی, واقف نسخه محافل, روی این نسخه نگاشته و در مقدمه محافل (ص نوزده) آمده است.
آدرس اینترنتی