در ضرورت روش
14 بازدید
محل نشر: پژوهش و حوزه » بهار و تابستان 1382 - شماره 13 و 14 » (3 صفحه - از 2 تا 4)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
در باره مسأله روش‏هاى پژوهش در تاریخ چند نکته را باید یادآور شویم: نکته اول آن است که اساساً پیشرفت و تحقیق یک زمینه علمى، حرکتى تدریجى است؛ چنان که امروز بعد از بیست و چهار ـ پنج سال که از انقلاب اسلامى گذشته، در مجموعه حوزه علمیه، شاهد نوعى پیشرفت تدریجى در رشته‏هاى تخصصى از جمله رشته تاریخ هستیم. بى تردید بایستى عرض کنیم که در آغاز راه هستیم و به رغم همه زحماتى که هم از سوى طلاب و هم از سوى اساتید فن در زمینه تاریخ صورت گرفته (به دلیل تدریجى بودن) هنوز راه درازى در پیش داریم. روشن است که در هیچ جاى دنیا، انقلاب علمى یکشبه و یکساله صورت نمى‏گیرد. اکنون خوشحالیم که پس از بیست و پنج سال به فکر افتادیم تا براى روش تحقیق در تاریخ در حوزه علمیه، فکرى کرده و چاره‏اندیشى کنیم. در پیشرفت و تکامل یک علم، نکته‏اى که از نظر ما کلید کار محسوب مى‏شود، بحث روش تحقیق است؛ چرا که روش تحقیق در حقیقت پل ارتباطى بین آموزش و پژوهش است. تا وقتى که با جدیت به امر روش تحقیق پرداخته نشود، انتظار تغییر و تحول بیهوده است. ما در گذشته در این اندیشه بودیم که طلبه و عالم روحانى ما خوب حرف بزند، بنابراین روى خطابه کار مى‏کردیم. به همین دلیل، در منطق به محتواى خطابه و نوع استدلال‏هاى رایج در آن پرداخته مى‏شد و روش‏هاى استدلال تعلیم داده مى‏شد، ولى امروز که دایره کار ما وسیع‏تر از خطابه و سخنرانى است، متأسفانه روى روش‏ها کمتر کار مى‏کنیم و همین امر سبب پایین آمدن سطح علمى کارهاى ما شده است. مشکل عمده این است که درس روش تحقیق جدى گرفته نمى‏شود، روش‏هاى پژوهش شناخته شده نزد علماى پیشین مورد کنکاش قرار نمى‏گیرد...
آدرس اینترنتی